Nazım Hikmet Ran Kimdir Biyografi

Nazım Hikmet Ran Kimdir,NHR Biyografi,Nazım Hikmet Ran ,Kimdir Biyografi,Nazım Hikmet,Nazım Hikmet kimdir,Nazım Hikmet biyografi,Nazım Hikmet hayatı,Nazım Hikmet şiirleri,Nazım Hikmet kitapları,Nazım Hikmet Ran

1902 yılında Selanik’te doğdu. İlköğrenimini İstanbul’da Göztepe Taşmektep, Galatasaray Lisesi ilk bölümü (1914) ve Nişantaşı Numune Mektebi’nde tamamladı. Orta öğrenimi Heybeliada Bahriye Mektebi’nda yaptı (1918). Bahriye’yi bitirdikten sonra, Hamidiye Kruvazörü’ne stajyer güverte subayı olarak verildi. Bir gece nöbetinde üşütüp zatülcem oldu (1919). Sağlığını kazanamayınca, askerlikten çürüğe çıkarıldı (1920).

Millî Mücadele’ye katılmak üzere Anadolu’ya geçti. Bolu Lisesi’nde kısa bir süre öğretmenlik yaptı (1921). Rus devrimiyle ilgilendi. Bir süre sonra Batum’dan Moskova’ya gitti. Doğu Üniversitesi’nde ekonomi ve toplumbilim okudu (1922-1924). Yurda dönüşünden sonra Aydınlık dergisine katıldı. Burada çıkan şiirlerinden dolayı, hakkında mahkumiyet kararı verildiğini öğrenince, yeniden Rusya’ya kaçtı. Af çıkması üzerine Türkiye’ye döndü. Bir süre Hopa Cezaevi’nde tutuklu kaldı (1928).

Daha sonra İstanbul’a yerleşti. Çeşitli gazetelerde ve film stüdyolarında çalıştı. İlk şiir kitaplarını çıkardı ve oyunlarını yazdı (1928-1932). Bir ara yine tutuklandı. Cumhuriyet’in 10. yılı dolayısıyla çıkarılan af yasasıyla serbest bırakıldı.

Akşam, Son Posta ve Tan gazetelerinde ‘Orhan Selim’ takma adıyla fıkra yazarlığı ve başyazarlık yaptı (1933).

Kara Harp Okulu öğrencileri arasında propaganda yaptığı iddiasıyla yargılandı. Harp Okulu, Askeri Mahkemesi’nce 15 yıl, ardından Donanma içinde faaliyette bulunduğu iddiasıyla da Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nce 20 yıl olmak üzere toplam 35 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Cezası Türk Ceza Kanunu’nun 68 ve 77 maddeleri uyarınca, 28 yıl dört aya indirildi (1938).

Demokrat Parti’nin iktidara gelmesinden sonra çıkarılan af yasası (1950) kapsamına alınması için açılan büyük bir kampanya başlatıldı. Bu arada hapishanede açlık grevine başladı. Sonunda geri kalan cezası affedildi.

Serbest bırakıldıktan sonra hakkında askerlik kararı alındı. 50 yaşında, çok zor durumda kaldı. Kız kardeşinin kocası Refik Erduran’ın yardımıyla bir motorla Karadeniz’de seyreden Romanya bandıralı bir gemiye binerek Türkiye’den kaçtı. Bundan sonraki hayatı, baskı altında ve zorunlu Sovyet propogandası yapmakla geçmiştir. 3 Haziran 1963 tarihinde Moskova’da öldü.

Nazım Hikmet Ran Kimdir,NHR Biyografi,Nazım Hikmet Ran ,Kimdir Biyografi,Nazım Hikmet,Nazım Hikmet kimdir,Nazım Hikmet biyografi,Nazım Hikmet hayatı,Nazım Hikmet şiirleri,Nazım Hikmet kitapları,Nazım Hikmet Ran

Nazım Hikmet Ran Kimdir

Nazım  Hikmet Ran Hikayesi

17 Ocak 1938 gecesi akrabası olan Celâleddin Ezine’nin evinde otururlarken gelen polislerce tutuklanıp kısa bir süre İstanbul Tevkifhanesi’nde bekletildikten sonra, Nâzım Hikmet Ankara’ya Harp Okulu Komutanlığı Askeri Mahkemesi’ne gönderildi. Kesinlikle beraat edeceğini umduğu bu dava, 29 Mart 1938’de “askeri kişileri üstlerine karşı isyana teşvik” suçuyla 15 yıl ağır hapse mahkûm edilmesiyle sonuçlandı. 28 Mayıs 1938’de temyiz bu cezayı onayladıktan sonra, Ankara Cezaevi’nden alınarak İstanbul’da Sultanahmet Cezaevi’ne getirildi, bir ay geçmeden, haziran sonlarına doğru, Donanma Komutanlığı’ndan gelen görevliler onu alıp kelepçeli olarak Köprü Kadıköy iskelesinden bir motorla Adalar açığında bekleyen Erkin gemisine götürdüler. Önce bir ayakyoluna, sonra sintine ambarına kapatıldı.

Bu kez de Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nde yargılanacaktı. 10 Ağustos 1938 günü başlayan davada, on dokuz gün sonra, 29 Ağustos 1938’de, “askeri isyana teşvik”ten, 20 yıl ağır hapse mahkûm oldu. İki cezası birleştirilince 35 yıl tutuyordu. Mahkeme bunu çeşitli gerekçelerle 28 yıl 4 aya indirerek karara bağladı.

29 Aralık 1938’de, Askeri Yargıtay’dan gelen onay, son umutları da boşa çıkardı. 1 Eylül 1938’de İstanbul Tevkifhanesi’ne, şubat 1940’ta Çankırı Cezaevi’ne, aynı yıl aralık ayında da Bursa Cezaevi’ne gönderildi.

Nazım’a Özgürlük.

1949 ortalarına doğru Ahmet Emin Yalman’ın “Vatan” gazetesinde yazdığı bir dizi yazı ve gazetenin, avukatı Mehmet Ali Sebük’e yaptırdığı on yazıdan oluşan bir inceleme sonucunda, kamuoyunda Nâzım Hikmet’in bir “adli hata” yüzünden cezaevinde olduğu görüşü ağırlık kazandı. Ankara’da avukatlar, İstanbul’da aydınlar topluca imzaladıkları dilekçelerle cumhurbaşkanına başvurdular. Yurt dışında da sanatçıların, hukukçuların öncülüğü ile benzer girişimler yapıldı. Bu arada Birleşmiş Milletler Örgütü’nün danışma organlarından olan Uluslararası Hukukçular Derneği 9 Şubat 1950’de Nâzım Hikmet’in serbest bırakılması dileğiyle Büyük Millet Meclisi başkanına, milli savunma ve adalet bakanlarına birer mektup gönderdi.

Açlık grevi özgürlük

Bütün bu girişimlerden bir sonuç alınamadığını gören Nâzım Hikmet 8 Nisan 1950’de açlık grevine başladı.

14 Nisan 1950 seçimlerini kazanan Demokrat Parti’nin çıkardığı af yasası, Büyük Millet Meclisi’nde tartışılırken, Nâzım Hikmet’in bağışlanmaması için, çok tatsız, çok üzücü konuşmalar yapıldı.

Sonuçta gergin bir ortamda çıkarılan yasa onu doğrudan bağışlamıyor, yalnızca cezasının üçte ikisi indirilenler kapsamına alıyordu. 12 yıl 7 ay yatmıştı. 28 yıl 4 aylık cezasının geri kalanı bağışlanıyordu.

15 Temmuz 1950’de, Cerrahpaşa Hastanesi’nde, artık serbest olduğu kendisine avukatlarınca bildirildi.

Nâzım Hikmet cezaevindeki son iki yılına girerken görüşmeci gelen dayı kızı Münevver Berk’e âşık olmuştu.

Cezaevinden çıkınca karısı Piraye’den ayrıldı.

Kadıköy’de, önce annesinin Cevizlik’teki evinde, sonra bir apartman katında Münevver Hanımla yaşamaya başladı. Gene İpek Film Stüdyosu’nda çalışıyordu.

26 Mart 1951’de, bir oğulları oldu. Adını Mehmet koydular.

Yurt dışına kaçışı

17 Haziran 1951 sabahı, askerlik işini düzeltmek amacıyla Ankara’ya gideceğini söyleyerek evden ayrılan Nâzım Hikmet’in 20 Haziran 1951’de Romanya’ya vardığı Bükreş Radyosu’ndan öğrenildi.

Sonradan yazılanlara göre, akrabası olan Refik Erduran’ın kullandığı bir sürat motoruyla İstanbul Boğazı’ndan Karadeniz’e açılmış, Bulgaristan sahillerine çıkmayı amaçlarken, yolda rastladığı bir Rumen şilebiyle Romanya’ya gitmişti.

Oradan Moskova’ya geçmesi üzerine, Nâzım Hikmet, 25 Temmuz 1951’de, Bakanlar Kurulu kararıyla Türk vatandaşlığından çıkarıldı.

Sürgündeyken birçok uluslararası kongreye katılan, çeşitli ülkelere yolculuklar yapan Nâzım Hikmet büyük bir ün kazandı. Yapıtları çeşitli dillere çevrildi. Pek çok kitabı yayımlandı.

1955 yılı sonlarına doğru, Soyuz Multifilm Enstitüsü’nden Arnavut giysileri konusunda bilgi almak üzere Nâzım Hikmet’i görmeye gelen Valentina Brumberg’in yanında, Vera Tulyakova adında genç bir kadın yardımcı vardı.

Bursa’da 1948 sonunda yaşanan olay bir çırpıda tekrarlanıverdi. Şair gene yaşamında “ilk defa” âşık oluyordu. Ama bu kez gönül verdiği genç kadının evli olduğunu, bir de kızı bulunduğunu bir yıl sonra öğrenecekti.

Son günleri

Ocak 1962’de Kruşçev’in aracılığıyla Nâzım Hikmet’e Sovyetler Birliği pasaportu verildi. Şubatta, Vera’yla birlikte, Asya ve Afrika Yazarlar Birliği Kongresi’ne katılmak üzere Mısır’a gittiler. Sovyetler’le gerginlik içinde olan Çin delegasyonunun Türkiye Cumhuriyeti pasaportu taşımadığı için, Türk delegesi sayılamayacağını söyleyerek Nâzım Hikmet’e itiraz etmesi, şairin diliyle, varlığıyla nasıl Türkiye’ye bağlı olduğunu anlatan bir konuşma yapmasına neden oldu. Ayakta alkışlanan bu konuşma onun kongreye başkan seçilmesini sağladı.

Nâzım Hikmet sağlığının gittikçe bozulmasına karşın, 1962’de Prag, Berlin, Leipzig, Bükreş’te yapılan toplantılara katılmaktan geri durmadı.

Kasım 1962’de Vera’yla birlikte gezmek, dinlenmek için İtalya’ya gittiler : Milano, Floransa, Roma. Oradan, yeni yılı Dino’larla birlikte karşılamaya, Paris’e geçtiler.

Türkler, Türk yemekleri, Türk dili en büyük dinlenme, arınmaydı şair için. Karısını ise tüketim toplumlarının göz kamaştırıcı alışveriş olanaklarıyla mutlu etti.

4 Ocak 1963’te gene Moskova’ydılar.

3 Haziran 1963

Şubat 1963’de Nâzım Hikmet Asya ve Afrika yazarlarının Tanganika’daki toplantısına katıldı.

Martta, nisanda Berlin’deydi.

Nisan sonunda Moskova’ya dönünce “Cenaze Merasimim” adlı şiirini yazdı.

Mayısta, oturdukları apartman dairesi temizlenip boyanırken, Staraya Ruza’daki bir daçada kaldılar.

Staraya Ruza’dan döndükten kısa bir süre sonra ise, 3 Haziran 1963 sabahı, Nâzım Hikmet bir kalp krizi sonucu Moskova’daki evinde öldü.

Yazarlar Birliği’nin düzenlediği bir törenle Novodeviçiy Mezarlığı’na gömüldü

Alıntıdır : h ttp s: // bianet . org/ biamag/ kultur/ 2642-nazim-hikmetin-yasam-oykusu

 

Grup Alzaymır Biyografisi

Grup Alzaymır Kimdir Biyografi,Grup Alzaymır, Kimdir Biyografi,Grup Alzaymır konseri,Grup Alzaymır şarkıları,Grup Alzaymır hakkında,Grup Alzaymır vokalleri,Grup Alzaymır etkinlik,Grup Alzaymır kimlerdir,Grup Alzaymır albümleri,Grup Alzaymır şarkı sözleri,alican özveren,yunus karabulut,engin yıldırım,Ferdi Öztürk ,Burak Bedük,

Grup Alzaymır Biyografi

Grup Alzaymır resmi olarak 2013 yılında kurulmuştur.
Grup Alzaymır; sokak dinletileri, konserler tertip etmektedir veyahut festival gibi davetlerde organizasyonlarda yer almaktadır.
Alzaymır; unutulmaya yüz tutan türküleri, değerleri ezgiler ve sözler ile canlı tutmaya, unutturmamaya çalışan bir özgün ve özgür müzik grubudur.
Alzaymır; eserlerinde sevgi, aşk, dostluk, umut, paylaşmak gibi kavramları benimsemiş ve ilke edinmiştir.
Sokak dinletileri, tv programları, kayıt ve klipler ile sesini duyurmaya çalışmaktadır.
Grup insanlığa mâl olmuş eserleri icra etmek haricinde kendi eserlerini de üretmektedir.
İnsanca ve aşk dolu bir dünya umuduyla türkülerini dillendirmektedir ve bu yolda devam edecektir.

Grup Alzaymır Kimdir Biyografi,Grup Alzaymır, Kimdir Biyografi,Grup Alzaymır konseri,Grup Alzaymır şarkıları,Grup Alzaymır hakkında,Grup Alzaymır vokalleri,Grup Alzaymır etkinlik,Grup Alzaymır kimlerdir,Grup Alzaymır albümleri,Grup Alzaymır şarkı sözleri,alican özveren,yunus karabulut,engin yıldırım,Ferdi Öztürk ,Burak Bedük,

Grup Alzaymır

GRUP ALZAYMIR’ın Söylediği Güzel Bir Ahmet Kaya Şarkısı
TUTUŞUR DİZELERİM iyi Dinlemeler Dilerim

Vokaller: Yunus Karabulut – Engin Yıldırım – Alican Özveren

Bağlama:Yunus Karabulut

Klasik gitar: Ferdi Öztürk

Söz: Nevzat Çelik 

Müzik: Ahmet Kaya 

film: Yılmaz Güney- Duvar

Kayıt & Mix : Hışırtı Recordz