Hayatta ben en çok babamı sevdim - Can Yücel

Hayatta ben en çok babamı sevdim Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk Çarpık bacaklarıyla  ha düştü  ha düşecek Nasıl koşarsa ardından bir devin O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti Geldi mi de gidici-hep  hep acele işi  Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi Atlastan bakardım nereye gitti Öyle öyle ezberledim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu 40'ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul'a Bir helalleşmek ister elbet  diğ'mi  oğluyla  Tifoyken başardım bu aşk oyununu Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu

En son teftişine çıkana değin Koştururken ardından o uçmaktaki devin Daha başka tür aşklar, geniş  sevdalar için Açıldı nefesim  fikrim  canevim Hayatta ben en çok babamı sevdim.